Vurulduk ey halkım, Unutma Bizi
Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık,
Babamız sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.
Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken
bizler bir mumun ışığında bitirdik kitaplarımızı
kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini,
yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya.
Ecelsiz öldürüldük
Dövüldük, vurulduk, asıldık...
Vurulduk ey halkım, unutma bizi
Yoksullugun bükemedigi bileklerimize, çelik kelepçeler takıldı.
İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez,
İsteseydik, diplomalarımızı mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık.
Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık.
Yazlık kışlık katlarimiz, arabalarımız olurdu.
Yüreğimiz işçiyle birlikte attı, köylüyle birlikte attı.
Yaşamımızın en güzel yıllarını, birer taze çiçek gibi verdik topluma.
Bizleri yok etmek istediler hep.
Öldürüldük ey halkım, unutma bizi.
Fidan gibi genç kızlardık; hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı göz bebeklerimizden.
Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında iskencecilerin acimasiz ellerine terkedildik.
Direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla.
Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi,
taptaze inançlarimizi fırlattık boş birer eldiven gibi.
Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden.
Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi.
Ölümcül hastaydık.
Bağırsaklarımız düğümlenmişti.
Hipokrat yemini etmis doktor kimlikli işkencecilerin elinde öldürüldük acımaksızın. Gelinliklerimizin
ütüsü bozulmamıştı daha.
Cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı gibi savrulduk.
Vicdan sustu.
Hukuk sustu.
İnsanlık sustu.
Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi.
Kanserdik; ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde.
Uydurma davalarla kapattılar hücrelere.
Hastaydık.
Yurtdışına gitseydik kurtulurduk belki.
Bir buçuk yaşındaki kızlarımızı öksüz bırakmazdık.
Önce kolumuzu, omuz başından keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak fırlattık attik
önlerine.
Sonra da otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.
Öldürüldük ey halkım, unutma bizi.
Giresun'daki yoksul köylüler, sizin için öldük.
Ege'deki tütün işçileri, sizin için öldük.
Doğu'daki topraksız köylüler, sizin için öldük.
İstanbul'daki, Ankara'daki işçiler, sizin için öldük.
Adana'da, paramparça elleriyle, ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.
Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutma bizi.
Bağımsızlık, Mustafa Kemal'den armağandı bize.
Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara.
Mezar taşlarımıza basa basa, devleri yönetenler gizli emellerle,
başlarımızı ezmek
kanlarımızı emmek istediler.
Amerikan üsleri kaldırılsın dedik, sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.
Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım, unutma bizi.
Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi savunduk, komünist dediler.
Ülkemiz bağımsız değil dedik, kelepçeyle geldiler üstümüze.
Kurtuluş Savaşı'nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız
bayrağımızı daha da dik tutabilmekti çabamız.
Bir kez dinlemediler bizi.
Bir kez anlamak istemediler.
Vurulduk ey halkım, unutma bizi.
Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık.
Bir kadın eline değmemişti ellerimiz.
Bir sevgiliden mektup bile almamıştık daha
Bir gece sabaha karşı, pranga vurulmus ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına.
Herkes tanıktır ki korkmadık. İçimiz titremedi hiç.
Mezar toprağı gibi taptaze,
mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.
Asıldık ey halkım, unutma bizi.
Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar,
ağabeyimiz, babamız yaşındaydılar.
Ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı, ya da susmuşlardı bütün olan bitenlere.
ÖFKELERİNİ BİR GÜN BİLE KARŞISINDAKİLERE
BAĞIRMAMIŞ İNSANLARIN GÖZLERİ ÖNÜNDE ÖLDÜRÜLDÜK.
Hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına.
Batı uygarlığı adına, bizleri bir şafak vakti ipe çektiler.
Korkmadan öldürüldük ey halkım, unutma bizi.
Bir gün mezarlarımızda güller açacak
ey halkım, unutma bizi.
Bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak
ey halkim unutma bizi.
Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz
simdi hep birlikteyiz
ey halkım, unutma bizi.
UĞUR MUMCU
Bir sevda yaşıyoruz aslında, aslının tam orasında, sol yanında.
Sevda kazanları kaynıyor her vakit uğruna. Aç çocuklar gülsün diye, sevmeyi öğrensin diye. Varlığı, sevdası , kemikleri fosil olmayacak bir ejderhanın kalbinde yaşıyoruz, tam orasında sol yanında. Hepsinin atkısı boynunda, forması sırtında ve sevdası tam orasında sol yanında.
Emek vermeye gelmişler bu sevda kazanına. Deniz tarafındaki kalenin oradan gelen soğukla titreyenlerin bedenini ısıtmaya, titreyişlerini fırsat bilip saldırmaya kalkanların ayaklarını bir birine dolaştırmaya.Babasından oğluna annesinden kızına ve hatta tüm tansiyon ilaçlarını evde bırakıp o onsekizlik yüreğiyle yetmiş senelik yüreği bakıma getiren dedesiyle.
Beşiktaş tribünlerini ve Beşiktaş'ı her daim anlatmakla görevlendirdiler buraya ama bugün kısa ve öz geçeceğim ne Beşiktaş'ı ne de dillere destan tribünlerini anlatacağım; içerde kendisini bekleyen ailesine şımarıklık yapıp iki laf edip kendini sokağa kaçan çocuk misali iki paragraf edip kaçacağım bu makale sayfasından.
Kazan birahanesinin yanıbaşında bir heykel vardır, eldeki bira şişesine sarılıp yanınızdaki arkadaşınıza kızarık gözlerle bakmayı bırakıp rastgeldimi, baktınızmı bilmem.O heykelin üstünde yazan isim Uğur Mumcu dur,bilen biliyordur bilmeyende artık öğrenir. Her maç sonrası çuval çuval bira şişeleri toplanır oradan çuvallara konulur ya çöplükte bulur kendini ya da toplayan çocukların cebine para olarak geri döner, içtiğiniz biraların da vücudunuzda hükümdarlığı tuvalette sona erer.
Ama gelin bu sefer oraya bira şişesi değilde karanfiller hüküm sürsün perşembe günü ve de katılımın daha çok olacağı cumartesi günü. Yıllardır bir çiçek boynunu büktü yatıyor tam oramızda, sol yanımızda gönül sarayımızda.Bir sakıncalı piyade geziniyor beynimizdeki hücrelerde ve biz büyük Beşiktaşın onurlu,asil taraftarı biz o günlerde fikrimizdeki sakıncalı piyadenin elinden tutup bir karanfil verelim Uğur Mumcu ya.Bir bira alacağına iki karanfil al da koy oraya be Kartalım. Koy ki tokat olsun tüm meçhullüklere o sahibi meçhul karanfiller.
Bir Pazar sabahydı o zamanlar ama Perşembe oldu bu zamanlarda ama hala küfürlerim şerefine tükürdüğümün şerefsizlerine.
rahat uyu "sakıncalı piyade" hala faili meçhul bir sevda yaşıyoruz aslında, aslının tam ortasında, sol yanımızda kalp odamızda.
Ömür Hıncal
sağol duru
bir pazar sabahıydı Ankara kar altında...
Lanet olsun !
uğuRLaR oLsun, uğuRLaR oLsun
hüzünLü buLutLaR yoLdaşın oLsun
biR keskin kaLem biR kıRık gözLük
yüRekLi yiğitLeRe hatıRan oLsun...!
Demokrasi ayıbına 2 çift yazamayanlara yazıklar olsun
faili meçhuller, kaybetmeler, katletmeler ülkemizde neredeyse alışılageldik günlük olaylar gibi görünüyor... bu ülkede demokrasi yokki ayıbını yapsınlar sadece oyunu var meclis denen tiyatroda.. Uğur Mumcu'nun katili devlettir... ister derin deyin ister sığ, hepsi aynı kapıya çıkar...
Demokasi ne ?
Bir ülkenin can damarını mı kesmektir demokrasi ?
Hani nerde ? Hangi ülkede ?
Hangi kıt-a parçasında ?
Türkiye Cumhuriyetini geçtim,
Dünyanın hangi ülkesinde var ?
Diğerlerinde ols[kufur otomatik degistirilmistir]apitalizme özendikleri gibi demokrasiye de özenirlerde,bu topraklara getirirler diyeceğim ama....
....
....
Salt Demokrasi !
ülkemiz üzerinde oyunlar dönüyor
böyle giderse siyasete çıkar bu mevzu
siyasetle alakası yok insanlıkla alakası var
kışlalı,uğur mumcu cinayeti,metin göktepe,madımak olayı... ve daha niceleri
hangi birinin katili bulundu ?
insan olan bir cana haince kıymaz.
Bu siyasetse şayet ;
bırakınız gitsin
gitmezse harbiden ayıp olur olayın kendisi siyasi cinayet, siyasete bulaşmadan nasıl konuşacaz
Herseyide SIYASETE cekmeyiniz, hele ki bu OLAYI asla...!
konu o zaman kilitlenir...
UGUR MUMCU ve digerleri neden ve kim tarafindan öldürüldügü herkes
az cok tahmin edebilir, ama bu iste siyasetten daha derin isler var,
o yuzden girersek cikamayiz, zaten yillardirda bosuna mi isin icinden
cikilamiyor, kaldi ki biz cözecegiz..
Rahmetle , özlemle, aniyoruz, bu tur olaylari LANETLIYORUZ !
hayatın kendisi siyasettir. yani herkesin hayata karşı iyi veya kötü bir bakışı, hayatta bir görüşü vardır... biz neden korkuyoruz ki? hayattan mı? sadece mavrayla geçmez ki yaşam hepsinden biraz ister muhakkak, görgü kurallarını çiğnemedikten sonra ne sakıncası var ki?
yasaminizda istediginiz kadar siyaset yapabilirsiniz arkadaslar..
forum kurallarina gore SIYASET yasaktir... bu olayi siyasete karistirmadan
devam ettirmek en guzeli zaten....
Bence bu konunun siyasetle alakası yok olmamalı,zaten başımıza ne geliyosa bu tip konuları siyasete çekmekten geliyor...
Lanet olsun bu canlara kıyanlara,lanet olsun o zihniyeti destekleyenlere...
Maddeciliği bırakıpta maneviyata baksalar biraz
Bu dünya SULTAN SÜLEYMANA kalmadı onlaramı kalacak.
maddecilikle alakası yok.he varsa da o bir ütopya değildir,isteyen inanır isteyen inanmaz.
müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır değil mi ?
Mumcu suikastı dindar kesimin üzerine atılmış bir iftiradır bence..
Mumcu TSK ile çok önemli şeyler açıklaycağını ve türkiye donacağını yakın çevresine söledikten sonra öldürüldü :(
Alıntı yapılan: KRaL'KaRTaL - Ocak 24, 2008, 20:15:27
Herseyide SIYASETE cekmeyiniz, hele ki bu OLAYI asla...!
konu o zaman kilitlenir...
UGUR MUMCU ve digerleri neden ve kim tarafindan öldürüldügü herkes
az cok tahmin edebilir, ama bu iste siyasetten daha derin isler var,
o yuzden girersek cikamayiz, zaten yillardirda bosuna mi isin icinden
cikilamiyor, kaldi ki biz cözecegiz..
Rahmetle , özlemle, aniyoruz, bu tur olaylari LANETLIYORUZ !
Bu ülkede bütün insanlar bu zihniyetle yaşadıkları için ,bu olaylar oldu ve olmaya devamda edicek. Kendimizle yüzleşmekten neden korkuyoruz ? Çözümlerin önüne neden yasaklar koyuyoruz ? İhsan abi savunduğunun mantıklı bir açıklamasını istiyorum . Öleni özlemle anmakla , Öldüreni lanetlemekle olmuyor , yarın gelicek o bombalar benim canımı yakıcak ,Cem in canını yakıcak , Volkan abinin yakıcak , Duru nun yakıcak , biz yine lanetlemeklemi yetinicez ? Eğer korktuğumuz şeylerle yüzleşmeyi başarabilirsek o zaman güzel ,temiz ve demokrasinin tam bir şekilde uygulandığı bir ülkede yaşadığımı düşünücem .
Alıntı yapılan: CHEm ! - Ocak 25, 2008, 12:04:10
maddecilikle alakası yok.he varsa da o bir ütopya değildir,isteyen inanır isteyen inanmaz.
müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır değil mi ?
Zevkleri için öldürmemişlerdir herhalde o kadar kişinin suikasti.Birisi onların tekerine çomak sokuyorsa sonucu az çok belli ölüm.
Evet müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır.Kim neye isterse ona inanır.
Alıntı yapılan: DIABLO - Ocak 25, 2008, 13:55:56
Alıntı yapılan: CHEm ! - Ocak 25, 2008, 12:04:10
maddecilikle alakası yok.he varsa da o bir ütopya değildir,isteyen inanır isteyen inanmaz.
müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır değil mi ?
Zevkleri için öldürmemişlerdir herhalde o kadar kişinin suikasti.Birisi onların tekerine çomak sokuyorsa sonucu az çok belli ölüm.
Evet müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır.Kim neye isterse ona inanır.
ben yanlışmı anladım yoksa sen aydınların öldürülmesini çok mu normal görüyosun
Bir ülkenin gelişmesi ; kültürlü insanlarla,aydınlarla olur...
Elinde silah,
adam öldürenlerle değil !
Sesleniş / Uğur Mumcu
(25.08.1975)
Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. Babamız sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.
Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mumun ışığında bitirirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini, yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. dövüldük, vurulduk, asıldık.
Vurulduk ey halkım, unutma bizi...
Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. İsteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık. mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz, işçiyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını, birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep. Öldürüldük ey halkım unutma bizi...
Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı göz bebeklerimizden. Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla. tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden. Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...
Ölümcül hastaydık. Bağırsaklarımız düğümlenmişti. Hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin elinde öldürüldük acımaksızın. Gelinliklerimizin ütüsü bozulmamıştı daha. Cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı gibi savrulduk. Vicdan sustu. Hukuk sustu, insanlık sustu.
Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...
Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde. Uydurma davalarla kapattılar hücrelere. Hastaydık. yurtdışına gitseydik kurtulurduk belki. Bir buçuk yaşındaki kızlarımızı öksüz bırakmazdık. Önce kolumuzu, omuz başından keserek yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak fırlattık önlerine. sonra da otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.
Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...
Giresun'daki köylüler, sizin için öldük. Ege'deki tütün işçileri, sizin için öldük. Doğudaki topraksız köylüler, sizin için öldük. İstanbul'daki, Ankara'daki işçiler sizin için öldük. Adana'da, paramparça elleriyle, ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.
Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutma bizi...
Bağımsızlık, Mustafa Kemal'den armağandı bize. Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara. mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın dedik, sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.
Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım, unutma bizi...
(...)
Vurulduk ey halkım unutma bizi...
Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. Bir kadın eli değmemişti ellerimiz. bir sevgiliden mektup bile almamıştık daha. bir gece sabaha karşı, pranga vurulmuş ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına. herkes tanıktır ki korkmadık. İçimiz titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.
Asıldık ey halkım, unutma bizi...
Bizi öldürenler , bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar. ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı ya da susmuşlardı bütün olup bitenlere. öfkelerini bir gün bile karşısındakilere bağırmamış insanların gözleri önünde öldürüldük. Hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına, batı uygarlığı adına, bizleri, bir şafak vakti ipe çektiler.
Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi...
Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi...Bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi.
Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi., hep birlikteyiz ey halkım, unutma bizi,
unutma bizi,
unutma bizi...
***
Bize ölüm yok
Bu yürek hiç durmayacak
Bize ölüm yok
Bu yürek hiç susmayacak
Ölüm ölür biz ölmeyiz
24 OCAK 1993 de katledilen ülkenin en önemli aydınlarından uğur mumcuyu ölümünün 13.yılında sevgiyle anıyoruz...
Alıntı yapılan: vegas - Ocak 25, 2008, 14:29:31
Bir ülkenin gelişmesi ; kültürlü insanlarla,aydınlarla olur...
Elinde silah,
adam öldürenlerle değil !
Hayır Duru nerden çıkarıyorsun allah aşkına , bir ülkenin gelişmesi için ömrü boyunca bir kitap okumamış , Bulvar ve fotomaçtan başka bir gazete okumamış , Kurtlar Vadisi ne özenip beline silah takıp bir insanın canına kıymayı legal bir olay gören , hiçbir dünya görüşü olmayan insanlarla dolu olması gerekir .
Alıntı yapılan: DIABLO - Ocak 25, 2008, 13:55:56
Alıntı yapılan: CHEm ! - Ocak 25, 2008, 12:04:10
maddecilikle alakası yok.he varsa da o bir ütopya değildir,isteyen inanır isteyen inanmaz.
müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır değil mi ?
Zevkleri için öldürmemişlerdir herhalde o kadar kişinin suikasti.Birisi onların tekerine çomak sokuyorsa sonucu az çok belli ölüm.
Evet müslümanlıkta inanç özgürlüğü vardır.Kim neye isterse ona inanır.
çomak teker umrumda değil hadi fikirlerini geçtim adı üstünde suikast.
bir suikasti nasıl bukadar normal görüyorsun
insanın canına kıymak bukadar normal mi
tanrının verdiği canı sadece tanrı alırdı hani.
yazık gençliğe bak.
Küçüktüm,çok küçük ama babamın ''Uğur'u da aldılar ''demesini hiç unutmadım.Kim olduğunu dahi bilmediğim bir adam için babamın neden bu kadar çok üzüldüğünü anlamadım.Ama şimdi yaşadığımız ülkede KUYRUK ACISI nedeniyle alanan canların anlamını çok iyi biliyorum.Aradan geçen yıllara rağmen faaili bulunamayan,kimler tarafından öldürüldüğü tahmin edilen ama söylenemeyen;bildikleri yüzünden ölen aydınlara her geçen gün biri daha eklenirken biz sadece UNUTMADIK demekle yetinmek zorunda bırakılıyoruz.Kolay yetiştirilmeyen böyle adamların nedense canını almak çok daha kolay olduğundan bazen arkalarından ''iyi oldu,ortalığı karıştıracaktı'' cümlelerini bile duyuyoruz.
BİR KESKİN KALEM,BİR KIRIK GÖZLÜK
YÜREKLİ YİĞİTLERE HATIRAN OLSUN!
Ruhu Şad Olsun
Alıntı yapılan: freedom forever - Ocak 25, 2008, 12:41:57
Alıntı yapılan: KRaL'KaRTaL - Ocak 24, 2008, 20:15:27
Herseyide SIYASETE cekmeyiniz, hele ki bu OLAYI asla...!
konu o zaman kilitlenir...
UGUR MUMCU ve digerleri neden ve kim tarafindan öldürüldügü herkes
az cok tahmin edebilir, ama bu iste siyasetten daha derin isler var,
o yuzden girersek cikamayiz, zaten yillardirda bosuna mi isin icinden
cikilamiyor, kaldi ki biz cözecegiz..
Rahmetle , özlemle, aniyoruz, bu tur olaylari LANETLIYORUZ !
Bu ülkede bütün insanlar bu zihniyetle yaşadıkları için ,bu olaylar oldu ve olmaya devamda edicek. Kendimizle yüzleşmekten neden korkuyoruz ? Çözümlerin önüne neden yasaklar koyuyoruz ? İhsan abi savunduğunun mantıklı bir açıklamasını istiyorum . Öleni özlemle anmakla , Öldüreni lanetlemekle olmuyor , yarın gelicek o bombalar benim canımı yakıcak ,Cem in canını yakıcak , Volkan abinin yakıcak , Duru nun yakıcak , biz yine lanetlemeklemi yetinicez ? Eğer korktuğumuz şeylerle yüzleşmeyi başarabilirsek o zaman güzel ,temiz ve demokrasinin tam bir şekilde uygulandığı bir ülkede yaşadığımı düşünücem .
buraya yazmakla mi canlar kurtulacak?burada mi cozum bulacagiz??Lanetlemek ve anmaktan baska
forumda ne yapilir??? Hangi cozumun onune YASAK koymusum?
siyaset burada YASAK, cozum burada siyaset yapmaksa, yaptinizda ne oldu?!
her aciklamam kendimce mantiklidir, ama kimine mantiksiz gelebilir
saygi duyuyorum...
Ayrica bu topicide karistirmayin yahu!
Yani nedir bu anlamiyorum, biraz sayginiz varsa, saygi ile anmayi tercih edin,
ortaligi karistirmayi tercih etmeyin...cok kziiyorum boyle insanlara...
kiminin cenazesi gelir, cenazede olay ciakrtirlar, kimini anmak isterler,
anma torenlerinde yasa disi slogan yapilir, biryerler yakilir,joplarla, biber gazlariyla biter,
vatandas zarar gorur!
Alıntı yapılan: CHEm ! - Ocak 25, 2008, 15:54:07
çomak teker umrumda değil hadi fikirlerini geçtim adı üstünde suikast.
bir suikasti nasıl bukadar normal görüyorsun
insanın canına kıymak bukadar normal mi
tanrının verdiği canı sadece tanrı alırdı hani.
yazık gençliğe bak.
-Kim dedi normal gördüğümü suikast o kadar derinki kimse çözemedi üstünü güzelce kapattılar böyle bağırarakta çözemezsin.
-Ben bi karıncaya bile kıyamamki bi insanın canını alayım.Ama bazıları kendi menfaatleri uğruna işlerine gelmediği için görüldüğü gibi yapıyorlar ne yazıkki kimsede birşey yapamıyor.
-Kaderi damara benzetelim ALLAH bizi o damara yerleştirmiş ve yanında kılcal damarlar var.Yolumuz aynı ama bazende kılcal damarlara giriyoruz ve onlardada engeller var girmek yada girmemek elimizde bi nevi Uğur mumcu kaderini çizmiş oldu.
-Ben kendimi bildikten sonra ALLAH ta biliyorsa gerisi teferruattır isteyen istediği gibi düşünür ;)
-İyi Akşamlar
Alıntı yapılan: NoPasaran - Ocak 25, 2008, 12:21:59
Mumcu suikastı dindar kesimin üzerine atılmış bir iftiradır bence..
Mumcu TSK ile çok önemli şeyler açıklaycağını ve türkiye donacağını yakın çevresine söledikten sonra öldürüldü :(
bende böyle düsünyürum,isin icinde is var
terör nereden geliyorsa gelsin lanetliyorum,böyle aydinlari zor yetistirir kolay harcariz
ruhu sad olsun